Vrouwen van Sereen

Blog


Een laatste groet uit Drenthe

      “Mijn man was een Drentenaar in hart en nieren”, verklaart een verdrietige weduwe de aanblik van een prachtige tatoeage van een hunebed. Zojuist hebben wij samen met collega Rommy haar overleden man verzorgd. Een beer van een vent die al langere tijd ernstig ziek was. “Hij wilde eigenlijk niet weg uit Drenthe,” vervolgt ze, “hij was liever op de boerderij gebleven maar daar was geen werk voor hem. Dus kwam hij naar het westen.” Ze glimlacht. ”Gelukkig voor mij, want anders had ik hem nooit ontmoet.” 

Het is de toon die de muziek maakt

      “Goed, tot zover de sprekers.” Ik zit bij de familie van een oude heer, die ’s nachts in een Amsterdams verzorgingshuis is overleden. “Hebben jullie al ideeën over de muziek? Wat zou meneer mooi hebben gevonden?” Er valt een ongemakkelijke stilte en er wordt wat besmuikt gegniffeld. “Eh, hoe zal ik het zeggen?” begint een broer, “ik denk niet dat we de muziek van mijn broer Arie op zijn uitvaart kunnen laten horen.”

Meer blogs? Klik HIER