Vrouwen van Sereen

Blog


Droomland

      Ik sta met mijn koffertje voor de deur van een aanleunwoning waar ’s nachts een dame is overleden. Nog voor ik op de bel kan drukken klinkt een oorverdovend kindergekrijs mij door het open keukenraampje tegemoet. “Dat is niet waar, mama. Niet! Waar!” Een jonge vrouw werpt een verontschuldigende blik door het raam. “Sorry hoor, er is geen land met mijn dochter te bezeilen,” zegt ze als ze even later de deur opendoet.

Grofvuil

      “Jullie zijn toch niet van die zweverige bomenknuffelaars, hè? Want dan moet ik toch echt op zoek naar een ander uitvaartbedrijf.” De dame aan de andere kant van de lijn is heel resoluut. Als ik een uurtje later bij haar op de bank zit om de uitvaart van haar alleenstaande broer te bespreken, verontschuldigt zij zich met een glimlach. “Sorry dat ik zo bot was aan de telefoon maar mijn broer had een gloeiende hekel aan alles wat ook maar een beetje spiritueel of zweverig was."

Meer blogs? Klik HIER